اشعاری راجع حضرت ولی عصر(عج)

اي صوت رساي آسماني
اي رمز نداي جاوداني
اي قله کوه عشق و عاشق
وي مرشد ظاهر و نهاني
اي جلوه کامل انا الحق
در عرش مرفع جهاني
اي موسي صعق ديده در عشق
از جلوه طور لامکاني
اي اصل شجر ظهوري از تو
در پرتو سر سرمداني
برگوي به عشق سر لاهوت
در جمع قلندران فاني
اي نقطه عطف راز هستي
برگير زدوست جام مستي
اي دورنماي پور آذر
ناديده افول حق زمنظر
اي نار فراق بر تو گلشن
شد برد و سلام از تو آذر
بردار حجاب يار از پيش
بنماي رخش چو گل مصور
از چهره گلعذار دلدار
شد شهر قلندران منور
آشفته چه گشت پيچ زلفش
شد هر دو جهان چو گل معطر
بر گوش دل و روان درويش
برگوي به صد زبان مکرر
اي نقطه عطف راز هستي
برگير زدوست جام مستي
يکي از مباحث مهم عرفان، مبحث امامت خصوصا امامت حضرت صاحب الزمان - عجل الله تعالي فرجه الشريف - است. هر کدام از عرفا، طبق ذوق عرفاني خويش و به مقتضاي مقام در اين خصوص ابراز نظر کرده اند.
حاصل کلام عرفا:خداوند سبحان، که فياض علي الاطلاق است، به مقتضاي فياضيت خويش بايد واسطه فيض داشته باشد تا فيوضات ربوبي را به عالم و آدم رساند و در ملک حضرت مالک الملوک بسط دهد.هر کدام از انبياي اولوالعزم در زمان خود صاحب اين مقام بوده اند تا اينکه نوبت به خاتم الانبيا رسيد او نيز اين مقام را به جانشين بلافصل خود علي بن ابي طالب سپرد و علي (ع) نيز به اولاد معصوم خويش حسن و حسين و اولاد معصوم حسين - سلام الله عليهم - تفويض فرمود که آخرين نفر از اين سلسله شريفه، وجود اقدس حضرت صاحب الزمان است. وي دوازدهمين امام و جت خدا است که هم اکنون زنده و روزي به امر الهي ظهور خواهد کرد، و جهان را پر از عدل و داد مي نمايد.عرفا انسان کامل و امام معصوم را به عنوان خليفه و ولي خدا از ابعاد گوناگون مورد بررسي قرار داده اند که در شعر حضرت امام (ره) به پاره اي از آنها اشاره شده است. در اينجا به شرح مختصر آن مي پردازيم.

در ادامه مطلب...

اي خسرو گردون فرم لختي نظر کن از کرم
کفار مستولي نگر اسلام مستضعف ببين
ناموس ايمان در خطر از حيله لامذهبان
خون مسلمانان هدر از حمله اعداء دين
ظاهر شود آن شه اگر شمشير حيدر بر کمر
دستار پيغمبر به سر دست خدا در آستين
دياري از اين ملحدان باقي نماند در جهان
ايمن شود روي زمين از جور و ظلم ظالمين
نوح و خليل و بوالبشر ادريس و داود و پسر
از ابر فيضش مستمر ارکان علمش مستعين
موسي به کف دارد عصا دربانيش را منتظر
آماده بهر اقتدا عيسي به چرخ چارمين
بر روي احبابت شود مفتوح ابواب ظفر
بر جان اعدايت رسد هر دم بلاي سهمگين
تا باد نوروزي وزد هر ساله اندر بوستان
تا ز ابر آزادي دمد ريحان و گل اندر زمين
بر دشمنان دولتت هر فصل باشد چون خزان
بر دوستانت هر دمي بادا چو ماه فرودين
عالم شود از مقدمش خالي ز جهل از علم پر
چون شهر قم از مقدم شيخ اجل مير مهين
مولوي نيز در اين خصوص اشعاري دارد که به ذکر گزيده آن اکتفا مي کنيم:
مهدي سوار آخرين بر خصم بگشايد کمين
خارج رود زير زمين الله مولانا علي
تخم خوارج در جهان ناچيز و ناپيدا شود
آن شاه چون پيدا شود الله مولانا علي
مهدي و مهتدي تويي رحمت ايزدي تويي
روي زمين گرفته اي داد زمانه داده اي

****

خواجه بيا، خواجه بيا، خواجه دگر بار بيا
دفع مده دفع مده اي مه عيار بيا
عاشق مهجور نگر، عالم پرشور نگر
تشنه مخمور نگر،اي شه خمار بيا
پاي تويي، دست تويي هستي هر هست تويي
بلبل سرمست تويي جانب گلزار بيا
گوش تويي، ديده تويي، وزهمه بگزيده تويي
يوسف دزديده تويي، بر سر بازار بيا
اي ز نظر گشته نهان اي همه را جان و جهان
بار دگر رقص کنان بي دل و دستار بيا
روشني روز تويي، شادي غم سوز تويي
ماه شب افروز تويي، ابر شکربار بيا
اي علم عالم نو، پيش تو هر عقل گرو
گاه ميا، گاه مرو، خيز به يکبار بيا
اي شب آشفته برو، وي غم ناگفته برو
اي خرد خفته برو، دولت بيدار بيا
اي نفس نوح بيا، وي هوس روح بيا
مرهم مجروح بيا، صحت بيمار بيا
اي مه افروخته رو، آب روان در دل جو
شادي عشاق بجو، کوري اغيار بيا

****

آقا اجازه خسته ام از این همه فریب 

از های و هوی مردم این شهر نا نجیب

آقا اجازه پنجره ها سنگ گشته اند

دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب

آقا اجازه باز به من طعنه می زنند

عاشق ندیده های پر از نفرت رقیب

«شیرین»ی وجود مرا «تلخ» می کنند

      «فرهاد»های کینه پرست پر از فریب . ..

****

مرا با عشق خود درگیر کردی

به پایم با غمت زنجیر کردی

بدان دنیای بی تو هیچ باشد

دلم را از زمانه سیر کردی

تو با رفتن به پشت ابر ایّام

غروب جمعه را دلگیر کردی

یا اباصالح ادرکنی . . .

****

باز به انتظار تو جمعه غروب میشود / اگر بیایی از سفر آه چه خوب میشود . . .

اللهم عجل لولیک الفرج

منتظر نظراتتان هستیم...